Berre vente litt - p sjela.



Pust - pust
Pust, berre pust heilt roleg
Lat denne sumarnatta verta til dag
Lat alle maskene dine ramle
S mange r bar du dei, lag utanp lag
Lat denne stranda her syd p Koster
Framleis varm etter sumarsol
Ta all vekta fr kroppen din
Vr herres lenestol

Nokon gonger lyt du berre
Vente litt p sjela
Slik at du finn fram til deg
Ja, nokon gonger lyt du berre
Vente litt p sjela
S ikkje g din veg
Berre pust
Pust

Ja, pust berre djupt og roleg
Alt du har er denne stunda her og no
Bakover er alle vegar stengde
Men framover er tusenar du kan g
Men alt bli berre skuggar
Om du fer for fort forbi
Og graset visnar framo deg
Nr du aldri tek deg tid

For nokre gonger lyt du berre
Vente litt p sjela
Slik at ho finn fram til deg
Ja, nokre gonger lyt du berre
Vente litt p sjela
S ikkje g din veg

Du sa
Eg har levd i for mange r
P baksida av alt stilt
I brket fr einsame stunder
Og usagde ord
Eg har traska s mange mil
I ei anna jente sine sko
Har slete ut s mange draumar
Om eit sinn som falt til ro

Pust
Ja, pust, berre pust heilt roleg
Lat naturen f bera di vekt
Lat byrdene fr dagen i gr f segla
Snart er frukostbordet dekt med sjangsar
Du er stor nok, men vil verta strre
For du er lita, einsam og redd
Legg deg ned
Snart kjem eg med kaffi og eit pledd

For nokre gonger lyt du berre
Vente litt p sjela
Slik at ho finn fram til deg
Ja, nokre gonger m du berre
Vente litt p sjela
S ikkje g din veg
Bli hj deg
Ikkje g nokon sin veg
Berre pust -
Berre pust...

Tekst og musikk: Henning Kvitnes
(Oversatt til nynorsk: M.Toriseth)

Brevpost



Postsjefen i Oslo visste ikkje si arme rd. Det var sommar, og ingen der i byen ville g med posten.
- Kor finn eg nokon som er sterke i beina, kjem fort fram, nr opp til dei hgaste postkassar og passar godt p breva?
I to heile dagar spekulerte han, fr lysninga kom: Australia!

"EKSOTISK SOMMARJOBB FOR KENGURU-UNGDOM!
Gratis reise til kaldare land for den som klarar svare ja p sprsmla:
Har du lyst prve noko nytt? Sj verda p andre sida? Er du spretten? Er du rask til beins? Har du godt syn? Kan du ta vare p viktige ting? I s fall er du velkomen som postbod hj meg. Helsing postsjefen i Oslo, Norge."

For gjere annonsa ekstra flott tok han med eit bilete av Holmenkollen med HJARTE rundt. Postsjefen var ei romantisk sjel. Dessutan visste han tilfeldigvis at skihopping er den mest populre tv-sporten blandt kenguruar, for dei likar alltid sj p lange sprang gjennom lufta.
S omsette han annonsa til engelsk og sette han inn i den strste avisa i Australia.
Ei kengurujente hadde vore perfekt, tenkte postsjefen. Dei har lomme p magen, akkurat passe stor til viktige brev. Srleg kjrastebrev. Dei blir det alltid mange av om sommaren, og dei hastar det ekstra med f levert.

I Australia sat KenguMaja og hadde kjrleikssorg. Derfor la ho straks merke til hjarta i avisannonsa. Frst hadde KenguRico flytt, ogs hadde han slutta svare p brev! Men synet av Holmenkollen hjalp litt p humret. Den hadde ho sett p fjernsyn fleire gonger, saman med KenguRico. Dei hadde ledd og tulla.
- Tenk ha s spinkle bakbein og hoppe s langt! sa ho.
- Tenk ha pinnar p bakbeina s dei skal bli strre! sa han.
- Men at dei klarar hoppe rett fram nr dei ikkje har hale til styre med, sa ho.
- Og ikkje landar i publikum eller langt uti skogen.

No kjeda KenguMaja seg s ho heldt p sovne midt p dagen. Postbod i Oslo? Kvifor ikkje? Ho las heile annonsa. Sommarjobb var sikkert trykkfeil, for det var jo midt p vinteren. Vinterferie og skulefri, og her sat ho og hadde ingen vere ilag med. Og langt, langt er nord gjekk det masse kjrastar rundt og venta p brev. Venting visste ho iallefall kva var - og kjrastebrev g. Ho hadde fem kjempefine brev i lilla konvoluttar med avtrykk av ein pote bakp. Dei hadde ho gymd p ein trygg plass berre ho visste om. Breva var fr KenguRico.
Ho haddde straks skrive tilbake, men etter det femte brevet hadde ho ikkje ftt fleire.
VEninnene sa at KenguRico sikkert hadde funne seg ny kjrast!
Uff ja, ho kunne like godt reise til andre sida av jorda, s nokon der fekk brev, iallefall. Og sj Holmenkollen p ordentleg og st der i den iskalde snen sjlv. Kanskje hoppe i Holmenkollen, til og med - ho som hadde bein til det! Suse nedover ovarennet og segle gjennom lufta, hgt over folkehavet! Og komme p fjernsyn heime i Australia.

KenguMaja skreiv straks til postsjefen i Oslo, Norge, at ho ville g med post, helst nr Holmenkollen og srleg med viktige brev som kjrastebrev. "Dei er det nemleg spesielt viktig halde styre p", skreiv ho. "Det blir nemleg svrt trist for den kjrasten som venter p brev og ikkje fr. Og aller tristast for den som ikkje fr svar. For ingenting er verre enn kjrastar som ikkje skriv!"
Postsjefen i Oslo var bde glad og litt rrt, sende flybillett med ilpost og bad KenguMaja komme fortare enn svint.
Snart hoppa KenguMaja runt p villavegane i Oslo. Men der var det folketomt. Det var ingen som venta ved postkassen. Og ingen brev bere ut, berre tullereklame, i fulle postkassar som ingen tmde. I Norge var det sommarferie nr det var vinter heime. I Oslo var det grnt og fullt av blomar, slett ingen kvit og iskald sn. Og s varmt! Ho fraus ikkje p ftene akkurat. Men ho vart srftt av hoppe rundt p asfalt og grus.
Nei, KenguMaja treivst ikkje med vere sommarpostbod oppe i nord. For ho var heile leine her g.
Men s hugsa ho p Holmenkollen! Der var det alltid hopprenn og folkeliv, det hadde ho sett p fjernsyn. D det var sndag og fri, drog ei spent og glad KenguMaja rett opp i Kollen. Men nei, like folketomt og snfritt der g. Der hopparane brukte lande, var det til og med vatn, og utan folk sg tribunane ut som kjedelege kjempetrapper. Berre eit levande vesen var sj: ein mann som stod under hoppkanten og strekte ei lang stong opp i vret. Kva dreiv han p med? Ikkje fisking, iallefall.
Kanskje vi kan sl av ein prat, tenkte KenguMaja, som var bde selskapssjuk og nysgjerrig. S ho hoppa over tribuna, sete for sete.
Men - det var jo postsjefen som sto der!
Han prvde f tak i noko med stonga, noko papir som sat fast p hoppkanten. Noko lite - og lilla.
Eit brev!!
Som dei fem ho hadde i magelomma si. For det var der ho hadde gymt dei fem kjrastebreva sine, p den tryggaste plassen hjo hadde.
- Hei der! Eg skal hjelpe deg, eg! Det er nok eit viktig brev, ropte ho til Postsjefen, som var p veg inn i marka til eit skikkeleg fiskevatn d han fekk auge p brevet. Har du vore postmann ei stund, kjenner du att eit brev nr du ser det. Og brev skal fram, og ikkje liggje og slenge eller henge og dingle.
KenguMaja hoppa s hgt at ho ndde brevet med fiskestonga. Men nei, det var bunde fast, med solid silkeband. Kva no? Det var ikkje anna rd, skulle brevet ned, mtte KenguMaja opp. Ho labba opp trappa slik ho hadde sett hopparane gjere. Det var tungt sjlv utan ski p aksla og veldig, veldig langt opp.
D ho kom opp, var det visst enno lengre ned.
Jammen var det langt ned ovarennet. Og unnarennet. Og heilt til flata, som var eit djupt vatn! Det var skummelt, og ho vart svimmel. S sr som ho var undet ftene, mtte ho for all del ikkje skli...
Sakte men sikkert to ho seg nedover, heilt ut p hoppkanten til brevet:
KenguMaja,
sto det p framsida. KenguMaja c/o Holmenkollen, Oslo, Norway.
Og p baksida var det avtrykk av ein pote, med eit hjarte rundt.
Det var fr KenguRico!
Ho glymde at ho aldri meir skulle opne brev fr han. Heldigvis, for i brevet sto det:

"Kjre KenguMaja.
D eg ikkje fekk svar p det femte kjrastebrevet mitt, trudde eg ikkje du brydde deg om meg meir.
Men plutseleg ein dag kom brevet likevel! Det hadde sikkert stukke seg vekk p posten, mellom all reklamen. For det sto bde gamalt stempel og nytt stempel. Eg tippar det var ein som hadde vinterjobb som oppdaga det, og skunda seg sende det vidare med ilpost."

KenguRico vart kjempeglad, skreiv han, og tok frste buss til byen hennar, to dagar p bussen, for han lengta slik etter sj KenguMaja. Men der fann han berre veninnene hennar, og dei sa ho var reist til Norge p jobb. S han tok sjangsen p sende brevet via Holmenkollen, for ho skulle sikkert dit.
KenguMaja vart s glad at frst gret ho ein skvett, og s lo ho, og s gjorde ho eit kjempebyks - rett utfor hoppkanten!
Oiiiii!! Hyrde ho postsjefen rope.
- De fekk med deg brevet, slik eit ekte postbod skal!
Oiiiii! Ho hoppa i Holmenkollen! Ho kom til sveve heile vegen til Australia! Og der mtte ho lande p beina, som ein ekte skihoppar.......
Men bums! Det vart eit kort svev, ho datt faktisk rett ned. P golvet, med avisa over seg. Ho hadde sovna og drymt.

Ved sida av seg p golvet fekk ho auga p eit av dei lilla breva - det siste. Det haddde ramla ut av lomma i fallet. Adressa som sto bakp, over poteavtrykket, var ukjend. Ho hadde ikkje lagt merke til at KenguRico hadde skifta adresse. Kanskje han ikkje hadde ftt det siste kjrastebrevet hennar likevel!
Ho vart hoppande glad og skunda seg finne fram penn og papir. No hadde ho masse fortelje......

Stlkontroll!

http://www.youtube.com/watch?v=otoGymJcE7E

Livet traskar.



Sj p den flotte gata vr! Kvardagen er behageleg no. Eg tek meg sjlv i stoppe opp og tenke over yeblikket. For ein fantastisk flelse! Eg fler ikkje behov for dele med spesielt mange.. Dei fleste yeblikka deler eg allereie med Kasper. Kva skal eg d stresse etter? Er det noko betre enn berre vere der? Djupe magadrag, eg smiler og kjenner ein god flelse nedetter ryggen. Eit liv utan facebook vil eg anbefale p det sterkaste. Ps. Eg teiknar mykje for tida. Det er kjekt

Einsam flygar.

Ungar. Ikkje le av den fuglen
som flaksar s hjelpelaust av stad.

Vinden har skilt han fr dei andre
som flyg over havet i ei jamn, tett rad.

Vinden valde ut denne eine
og kasta han ut av den usynlege lei

som fuglar av hans slag plar flgje.
Han er ikkje lenger ein av dei.

Sin eigen veg m han finne,
eller ? om han trytnar om litt -

gi tapt, la seg falle, g under,
slik gr det desse einsame titt.

Det mrknar vidt over havet.
Ei frostnatt kvesser sine jarn.

Ein fugl flyr einsam under stjerner.
Ikkje grt for den fuglen, ungar.

Halldis Moren Vesaas

Nrmilj, ting, kva gjer me.




Somebody starts....og stop? talking...
Then I go sit in my chair.. in my garden.. it's cold.. The sun stopped shining, but I can still see her.
"Hey, hey. Lady. I can see you, but I'm not there too keep you warm.. from now on you have to do it yourself.. are you okay?" Well, yeah. I have to.
Me har hatt flotte sommardagar. S flotte at me har ikkje gidda opdatere verda (kor mange er det eigentleg?) som fl oss.
Dagane gr sin vante gang, no hiv me eit par pinnar i ovnen kvar einaste dag nr me kjem heim fr jobb/bhg.
Respateksbordet p kjkenet vert flittig brukt, og me kosar oss.
Samstundes er det noko som ikkje heilt stemmer, me ventar p dagen som kjem.. kanskje ikkje s mykje den vetle, men eg. Eg som er mamma. Eg som har sett fornadringa som har skjedd ilpetav sommaren. Ein dag som lenge har vore i minne, men som no plutseleg er her.. for mange er det ikkje stort, men for oss - vr vetle familie - er det ein omveltning.
Ein god nabo,
Ein god ven,
Frstnemde for mamma - sistnemde for vetlemannen.
Litt begge deler for begge.

Eit friskt pust, mange meiningar, tankar. Gode stunder for sm og store. No er det godt tenkje p kor lita verda er! Ein dag, min ven.

Host, nys, au, hikst!

Med jamne mellomrom durar det utanfor vindauga,
og av rein refleks set eg ftene ned p golvet og kiker ut.
Av rein nysgjerrigheit.

Det er straks tid for ta kveld, nok ein kveld. Eg tenker igjen p det hrlege nokon ein gong sa:
Det er ikkje alltid lett vere aleine, men jammen er det ikkje alltid lett vera to heller!
D m eg alltid smile! Sjlv om eg ikkje har lyst gjera anna enn grine..

Kong vinter vil ikkje sleppe taket p oss i r, verkar det som. Det er kaldt leve, kalde morningar - det er dei verste eg veit om. Me klarar oss fint, men nr Kong vinter gir oss drleg form i tillegg - d er det ikkje lett halde hovudet s hgt som det burde vera.
Eg er lei av vinter.. DRITTlei av vinter. DRITTlei av kulde. DRITTlei av stress med ved. DRITTlei av fryse. Akkurat no frys eg ikkje, men om f timar str eg der igjen. DRITTLEI!!!

Oppi det heile har me det kjekt ilag, eg og vetle kvalpen.
Me kosar oss innimellom slaga, men me er slitne begge to -
og gler oss hemningslaust til vren kjem.. med solskin og litt meir utetid, lysare dagar - og meir energi!
Korleis har DU det, no midt i vinterkaoset?

Attende til normalen..

Dagane gr. Vekene, mnadane, og vips plutseleg eit halvt r fram i tid.
Me er tilbake i Sogn for lenge sidan - for graset var ikkje s mykje grnare p den andre sida. Heller meir gulbrunt.
Denne gongen kjenner eg meir roen.
Det er merkeleg tenkje p, kvifor eg ein gong flytta her ifr, og trudde aldri eg kom til vende heim. For bu.
Det er merkeleg korleis tankane snur, nr eg ikkje har kun seg sjlv tenkje p lengre.
Vetle turisten (idag gr han rundt med tfler og strhatt, heilt sjlvpkome), han har det betre her.. sjlv om han trivst like godt bde her og der oppe. Men han har det betre her, enn om me hadde budd der heile ret.
Me pnar dra, og der er ein einaste stor leikepark - klart at det finns farar her og, men eg vil karakterisera heimen vr som trygg. Og god.

No har me vore heime i over to r.. mykje av tida har gtt med til stresse. Stresse med leite etter ny plass og bu.
Heldigvis har me hatt masse masse fine stunder innimellom. Masse minner.. masse bilder.. Litt frustrasjon, klart me har hatt det og, men nr me er s glad i kvarandre som det me er, s skal me "krangle" litt og.
Det hyrer med.

No har me vore heime i over to r.. og plutseleg er det berre i overkant av 14dagar til barnehagestart.
Dei fleste vil seie at me skal attende til normalen, men dette er langt fr normalt. Det er ein heilt ny kvardag, bde for meg og vetle turisten min.
Barnehagestart, tilvenning, lange dagar, trytte kveldar kanskje, tidlege morningar.. stressande morningar.
Ny jobb for meg, henting, levering, sjukdom, osv.osv.
Mykje nytt, mykje spennande - men me ser fram til det aller meste. Dag for dag, time for time.

Har me det ikkje hrleg fantastisk i den vetle bygda vr?

Litt alvor

Nokon gonger fler eg at ein lyt legge fram det litt alvorlege, slik som dagen idag.
Fleire gonger ilpet av denne dagen har eg vore nydd til ta tak i meg sjl, bokstavleg tala -
svelge ned att den klompen i halsen, og berre skjerpe meg!
Dagens notis er meint som ein - eg vil ikkje kalle det hverken hyllest eller oppmuntring - heller ein liten "snn er det, du er ikkje aleine om det.." til alle dei mange som bur aleine med sm barn.
Aleinemdre/fedre er eit ord som dekkar mange, men eg ser ikkje p meg sjlv slik. Eg bur aleine med guten min, men eg er ikkje aleine om han.
Han har mange rundt seg som bryr seg - men spesielt ein som er litt ekstra glad i han.


Dagen idag starta som dei fleste andre dagar, med eit smil om munnen.. etterkvart.
Ein koseleg frukost i etasjen over, frisk luft med btte og spa ute i snen - alltid like stas, inn til middag. t godt og lenge begge to.
Plutseleg snur alt om til det stikk motsatte..
Javel, d fr me prve avledning.. leike litt. Nei.
Favorittboka? Naa, kanskje i 10 sekund, Neeeeei.
Alt er feil.
Ingen leiker er morsomme. Ingenting mamma gjer er morsomt.
Drikke da? Koppen gr i golvet med eit smell.
Lage rare lydar og grimasar. HYYYYYYYYYYYYYYYL!
Fr ein eplebit - stille i 2 minutt.
(Mor no m du puste med magen..)
Inn i kjleskapet, rive ut det som er. Nei nei, ikkje lov.
Inn i kaserolleskapet, kaste ting rundt seg. Nei nei, ikkje lov.
Spring hit og dit. HYYYYYYYYYYYL!!!
And so on.. Dagens utblsning var ikkje den lengste eg har vore borti, men det er det som er - at nr det pgr, str tida stille.
Ein skal vera sindig og rolig, men tlmodigheten vert satt p kraftige prvelsar til tider. Ein vert s sliten at ein vil legge seg ned grine. I det minste legge seg p sofan - late att yrene, berre i 10 minuttar.
Men ein kan jo ikkje det!! Ein kan ikkje det.. p vakt 24 timar i dgeret.
vere aleine med ein liten ramp store delar av kvardagen, er tft.

Men som eit klokt hovud vidarefortalte meg ein dag, og som nok er noko av det hrlegaste eg kan tenkje nr det str p:
Det er tft vere aleine, men det er jaggu ikkje berre enkelt vera to heller..

No ser vetle mannen min fram til leike masse med det menneske som betyr (nest, hihih) mest for han i heile verda ;)
og eg ser fram til gjere eit nytt forsk p roe ned - og kjenne p saknet til den vetle hjarteknusaren.. det vert s inderleg godt sj han att etter ei slik helg! *Hjartesukk...*

Vrt nye krypinn

Det var ikkje gjort i ein hndvending komme seg attende, men etter mykje att og fram er me omsider p plass i Trndelag igjen..
Eit lite glimt fr korleis me har det hittil, koseleg vel?


Det har gtt over all forventning..
Heldigvis er Kasper vandt med reise litt hit og dit fr fr, s han vart fort varm i bodyen d me kom hit.

Det meste er p plass i skuffer og skap, men mykje gjenstr og. Har veldig kjekke husvertar, s snart str eit stort (for meg aleine) prosjekt for tur. D skal mlekosten og eg tilbringe litt ekte kvalitetstid ilag.
Gledar meg stort!
Svrt koseleg slik det er og, fr litt hytteflelse av all denne panelen, og hyttelivet er jo fabelaktig! Men sidan oppussing er blandt topp3 av mine hobbyar, s gledar eg meg som sagt STORT til ta fatt.

Nr det gjeld sakn til heimlandet, s klarar me oss bra! Klart det allereie er litt spesielt ikkje kunne ta ein snartur hit, eller dit, men Kasper er nok den som merkar det best. Eller gjer han det?
Eg er van med bu langt ifr der eg vaks opp, der familien bur - s den omveltninga er ikkje stor for meg. Sjlv om eg saknar dei der heime, utan tvil.
Kasper har alle sskenbarna sine der heime, han har ikkje glymt ein einaste ein (det beviste han p butikken idag, s han sg ein bleiepakke med ein baby p.. "Bebbii.. Milli.." sa han. Milli er hans navn p eit av hans 5 sskenbarn der heime!) Og ikkje kjem han til gjere det heller.
Ein ekstra stor klem vert sendt til Besta, som er den beste Kasper veit..
Og ein kjempeklem til Besten, som Kasper og er kjempeglad i!
SJAST SNART!

Stranda

Sammenkrka. Opp ned i hjrna p den kalde svarte skinnsofaen. Raggsokkar opp knea. Ullsokkar under. Tfler utanp.
Trommevirvel. Gaular p underjordiske fear. Kom og et meg opp!

Tidvis er eg grenselaust oppgitt over at det skal vera s vrient komme seg dit ein vil. I neste yeblikk, etter verdens djupaste magadrag, tek eg meg sjlv i ha det ganske bra. Eit yeblikk.
Mlet ligg der, rett framfor meg - kun det siste musesteget over mlstreken gjenstr. Men eg er limt fast i bakken.
Limt fast p eit punkt der det aller meste er berre lykke. Mammalykke.
S korleis kan eg klage? Eg har alt eg treng i heile verda! Han er med meg kvar enn eg skulle g..
S korleis kan eg ikkje klage? Nr den eine tingen som vil gjere livet til han eg elskar over alt i heile verda komplett, str rett der framme p mlstreken.


Goes good

Oh, yes. It goes good.
To dagar har eg vore utan vetle mannen, og det er ikkje spesielt grusomt. Sjlv om eg kanskje burde sitje inne og fortelje heile verda om kor mange btter eg har fylt med trer allerede, fordi eg ikkje held ut tanken vera s langt ifr tassen, s har eg ikkje tenkt gjere det.
Eg klarar meg heilt fint - sullar p med mitt, og fr kryssa av mange punkt p den eviglange lista.
Eg klarar meg heilt fint - nettopp fordi Kasper var s flink plukke ut ein heilt vanvittig bra pappa, s eg veit har har det som plomma i egget der oppe i Trndelag.

Og kjre Trndelag, eg har ikkje glymt deg. Me er undervegs! Men vegen dit var sleipare enn anteke, desverre. Men me gler oss berre desto meir til den dagen kjem...


Lilla gumman..

Den evigsnille vetle tassen min,
som alltid har vore s kjempe flink.. spesielt flink p kveldane -
d han har lagt seg godt under dyna, utan mukke..
Og han har sove godt natta gjennom.


Eg forstr det godt at han vert litt forvirra. Det har vore mykje att og fram p oss i det siste - undvendig mykje.
Klart eg er nydd finne ut kva som gjer dette - at tassen plutseleg vert "lynforbanna" nr eg gr ut fr soverommet etter ha lagt han p kvelden, for dette finns jo ikkje normalt i "vr" verd..
Separasjonsangst, det er hittil den mest logiske forklaringa.
Eg likar separasjonsangst. Til tider.
Eg likar det nr han ikkje vil ned fr fanget mitt, men berre vil sitje peike i boka si, og vise meg alt som er "oi!".
Eg likar det nr det er meg han spring mot nr han blir redd noko.
Eg likar det nr han strekker armane sine mot meg nr eg har vore vekke ei stund.

Eg skal ikkje sei eg mislikar at eg ikkje fr g ut fr soverommet p kveldane,
men nokre gonger skulle eg nske alt var som "fr". At han la seg fint, og sov godt - og vakna og hoppa og lo i senga, glad og utkvilt!
Og ikkje minst at eg sjlv var gira p st opp fr fuglane..

Eg skal ikkje sei eg mislikar at eg ikkje fr g ut fr soverommet p kveldane,
for nr vetle tassen sovnar med den vetla handa si i eit fast lite grep om peikefingeren min, s er det heile verd det.. UANSETT!

Kjre sumar, dreg du din veg?



Sommaren kom den, om ikkje for fullt - s var den der i periodar. No er det ikkje lengre tvil - han har reist avstad, for denne gong. Me har hatt ein fin sommar, ingen tvil om det. Det har vore plass til bading i sognefjorden for smtt og stort, grillkos i hagen, storfint besk, mange gode dagar ilag bde utom- og innomhus.

Best av alt - vetle guten min har ftt god anledning til bli kjend med den mannlege parten av sitt opphav. For eit hrleg frste mte, og fleire hrlege treff etter den tid. Det som er der, m eg f lov kalla perfect match! Godt og sj for ei halvnervs (men ikkje no meir) aleinemamma fr Sogn.

Framleis er neste ml f eigen nkkel til ein passande utleigeeinheit i Trondheim, men dette viste seg vera lettare tenkt enn gjennomfrt. Gjekk veldig bra med utleige av huset her - sg det ut som! Men kort fortalt, s sit me no i huset vrt igjen, har fyrt opp oljeovnen, og er berre glad me fekk dei ut s fort som me gjorde.. Makan til uflaks med leigebuarar. EG burde ftt diplom! Heldigvis (for meg iallefall) er det stor mangel p buplass for hgskulestudentar i Sogndal.. kryss fingrane folkens!!

Ovnen tikkar, huset er litt under behageleg temperatur - etter min smak. Hausten er komen for bli, ei stund. Kanskje ei litt slitsom, men definitivt veldig vakker rstid. P med regndressen - ut og plaske i slepyttane!

Forandring fryder

Hagen er grn, stakitten er p plass.
Men det regnar.. det har det gjort ei stund no. Men likevel har me hatt mange fine stunder bde ut og inne, eg og vetle skatten.. og alle dei flottingane som bur kring oss. Klart det blir savn. Det er det ikkje tvil om, men no har me bestemt oss for flytte p oss. Nok ein gong.

Eg er s inderleg glad i huset mitt.. eg har lagt ned mange mange timar arbeid her. Men mling, snekring, utskiftning, flytting, dekorering, planting.
Det er her junior har budd heile det 1 r lange livet sitt.
Det blir spesielt.
Men me er nydd sj om graset er grnare p den andre sida.
Denne gongen er "den andre sida" i Trondheim.
Eg har budd der heile mitt "vaksne" liv, faktisk. Men d hadde eg kun meg sjlv tenke p. No blir det anleis.
No har eg med meg han som ER livet mitt no. Det kjraste eg eig og har. Vetle rusken min, som er s stor vorten.
Mange ting er bra her, men det er s altfor mykje som dreg oss nordover.
Ein kjr, spesiell grunn for minsten sin del.

Me er klar for nye utfordringar - s fr me sj. Ein dag om gongen.
Men det skjer ikkje idag.. eindel m klaffe fr me pakkar snippen og reiser.
Kryss fingare for oss - at me fr det til!
Men frst av alt, skal me nyyyyte ein hrleg sommar i Sogn.. Og me GLER oss!!

Toddler?

15.Mai kom han som eit lyn - idag er det 15.april, og vetle rvaren min er vorten 11 mnader!! Hurra for han! Og hurra for vren! Dagen har me "feira" med mykje frisk luft, rydding i hagen og fiskekaker ;) Toddler - snn reint teoretisk er han ingen baby lengre, men ein smrolling. Han er enno liten.. 3-4 gonger strre enn d han vart fdd.

This man - is MY man! GOTTA LOVE IT!!

Todays mood



Det er fredag, det er sol - men det regnar svidt det er innimellom. Det er fredag, me har det som plomma i egget - men det finns alltid noko som terar litt. Ingen, ingenting og inga TID er perfekt. Dagens themesong: Under

Hutte-tutte-tei!

Ja, dette er jo bare en liten barnesang,
men den skal jammen handle om voksne denne gang,
for jeg har ofte lurt p hvordan det villle g,
hvis vi sa snn til voksne, som de til alle sm.
- huttetuttetei
Da ble det brk, hu hei!
Og etterp s ble det ikke greit vre meg...

Det er ikke bestandig s morsomt som de tror,
nevne hva en heter og stedet der en bor,
s tenk om jeg en dag til en herre sa som s:
"Nei, se der har vi Andersen, hvor gammel er du n?"
- huttetuttetei
Da ble det brk, hu hei!
Og etterp s ble det ikke greit vre meg...

De voksne si'r bestandig de synes det er synd
hvis en er full av fregner og er litt blek og tynn.
Men tenk om jeg en dag til en dame ville si:
"N m du spise maten din, du blir s tynn, fru Lie!"
- huttetuttetei
Da ble det brk, hu hei!
Og etterp s ble det ikke greit vre meg...

Og nr ei lita tulle i vogna sover stt
mens mor er i butikken, s skal det dikkes sttt.
Men tenk dem en grosserer i en bil ved en butikk,
om jeg stakk hue inn og ropte: "Dikkedikkedikk!"
- huttetuttetei
Da ble det brk, hu hei!
Og etterp s ble det ikke greit vre meg...

Men det sku vre morro, en mann dikke p,
og at han ville skrike, det er jeg sikker p,
s hvis jeg traff hans frue, da sa jeg resolutt:
"Han er s redd for barn, De m nok ta han mere ut!"
- huttetuttetei
Da ble det brk, hu hei!
Og etterp s ble det ikke greit vre meg...

Beste barnesangen!! Alf Prysen er HELT!

Tusle, tasle

Mam mam mam mam, lyden av den vesle kroppen klingar enno i hovudet mitt.
Han veit nok ikkje sjlv kva det betyr enno, men det varmar likevel.

Innimellom dukkar det opp bilete i hovudet mitt, fr dei frste mnd'ane d han ikkje gjorde anna enn sove og henge i puppen.
No derimot, har han knapt tid sitte p fanget. Ut sj! Ut snuse!
Rundt omkring eksperimentere og utforske alt som er..
Og d meinar eg alt som er.

Fr vera ein liten dupp som ikkje var strre enn 3 pakkar sukker, og berre lg der - til vera ein ekte tffing p godt over strrelsen p ein 10 kilos sekk med poteter, som spurtar rundt i alle retningar p ein gong.
Oi, for ei samanlikning.
Her skjer det saker og ting! Blir spanande framover, bde med det eine og det andre..

P den "store" fronten, s er eg no nesten ferdig med veke 1 p prosjekt
Champix-rykesluttkur.
Nr ein ikkje har nok vilje i seg sjlv, s lyt ein ty til dei profesjonelle.
Jah, s no er det offisielt!
F.o.m 11.april 2011, skal eg vera rykfri. BASTA!
Dritlei av at alt eg gjer omtrent skal leggjast opp etter nr eg kan ta meg ein ryk og ikkje..Helsemessigt tek eg nok heller ikkje skade av det, formen er elendig. Og det er mildt sagt.
- Nokon medsamansvorne rykekuttarar som har erfaringar dele, tek eg gladeleg imot.

Tvi, tvi. Wish me luck! :)

Mrketid, vik fr oss!

Det vert ofte litt slik-at nr vinteren er s lang som den har vore i r, s verkar det litt som at den aldri vil ta slutt. Alt vert tyngre nr det er vinter - det er det ingen tvil om - ikkje prv sei noko anna! Og, ja.. ein prver halde seg p topp, for det er jo aldeles ingen grunn til ikkje vere der.

Det er hardt p topp og, det er det som er problemet. Det krev mykje energi vere der, heile tida.

Eg har ikkje vore der s veldig mykje i det siste. Eg skal ikkje legge skjul p at eg har vore lei. Drittlei.

Lei av sn. Mking. Ved.

Lei av hente ved. Drleg ovn, kaldt hus. Stress.

Lei av at det er s lite folk kring meg. Lite futt i kvardagen - folk flest arbeidar jo. Logisk nok.

Lei av ikkje f gjort det eg vil. Likar ikkje vente med ting.

Lei.

Watch this - feat. Kasper "Heartbreaker" ToriZ.

Her har du det som skal til! Fytte rakkaren! Akkurat det er han.. Ein liten rakkar! Eg trur eg trengte vera litt lei, for no er eg det ikkje lengre. No er det vr, sjlv om snen lava ned for 2 dagar sidan. Det ER vr.
No kosar me oss rundt kjkenbordet om morningen og et frukost - mens sola skin gjennom vindauga.
Det er s lite som skal til. Sola i fleisen, der er det alfor lenge sidan ho har vore. Og me NYT DET!!

S stor!

, h, h.. guuurrrr, hyrer eg fr senga atmed meg..
Jajamensann, d var det p tide og st opp igjen, tenkte eg med meg sjlv..
Eg snur meg, og ser vetle tassen.. lys vaken, i knestande og med eit godt tak med begge hendene i sprinklane.
"Heeeeeiiii nusken..."
Og eit yeblikk seinare, som om han har vd p dette heile natta, tek han godt tak med begge hendene i sengekanten, og reiser seg galant opp p to fotar.. og gliiiiiiiiiiiiiiser.
Stor kar, vorten. Uten tvil.




My Man!

Sjenken er flytta tilbake der han sto i utgangspunktet. rlitegrann malplassert ifht soveromsdra, men pyttsann. Er ikkje srleg mykje trafikk der lll :p (Hoho, kven som ikkje har sjlvironi seier du?)
Junior sv p hovudet i venstre hjrne p senga si - utruleg nok s sv han godt snn - stearinlysa blafrar bde i det eine og det andre hjrna i stova, mor i huset har gjort seg ferdig med dagens huslege ndvendigheiter, har nettopp pna ein boks med god lesk..

Jammen skal det bli mykje styr fr ein kan sei at ein er komen i orden, att fram - hit og dit. Eg kan nevne mange ting, men akkurat i kveld gjeld det ny sofa og ny vedomn.
Vedomnen er allereie komen (nesten) p plass;



No gjenstr det berre f teke livet av det gamle drget, og montert den nye lekkerbiskenen.
Om det er nokon tvil, s er den til venstre den nye ;)
Nr det gjeld sofaen s trur eg at eg har vore MAXIFLAXI! Bde med pris og strrelse/innpass i stova - var sg p den idag, og den kjem mest truleg svevande inn i vre ringe bustad ila morgondagen.
Thjohei, kor me gler oss!!

Elles er livet pretty nice om dagen. Vetle rusket (p vel 10kg), har s smtt byrja kome seg opp i knestande.. (bilde) s no er det ikkje snakk om mange pausane. Morro liten mann leike med, det er det ingenting sei p.



"Sj p meg!! Er eg ikkje flink?"


Hurramegrundt!

Det er laurdagskveld i vest (og sikkert dei fleste andre plassar i dette landet) Me er endeleg heime i eiga stove, fyr i peisen, minsten sv som ein stein, og varaSjefen har innteke godstolen med god samvittigheit.
I dag har me feira ei lita (men litt stor og) jente sin 8 rs dag! Ho fekk bde parfyme og haremsbukse, trur det var stort sett det ho ynskja seg - men det er d ikkje lenge sidan eg kjpte bittesm hrklemmer, og ein dongerikjole str 68 d eg var i London p studietur. Det er faktisk 8 r sidan det, nesten. Hei sveis! I must say..
Ellers sullar me no med det vanlege..
P juniorfronten har det skjedd store framsteg sidan julehelga. Iflg mastermind'en min byrja han svidt krype littegrann 20.desember, men det var berre eit par dagar, s flaug han avgarde som ein vind...
No gr det fre seg p tunet.
Ellers s hpar me p ei tann snart, for det plagar litt om dagen. Men me kosar oss!

Eg sto ute p trammen tidlegare. Det var jo s mrkt. Eg som trudde det skulle g mot lysare tider.. Det vetle lyset eg hadde p juletreet i tunet var s ikkje S mykje lys av? Eller?!
Nei, det var jo ikkje det. Etter mykje kverning, sg eg plutseleg at julegatelysa var slkt.. kanskje p tide, men.
Det skal jo ikkje vera mrkt og kaldt og trist ute no.. Det skal jo g mot lysare tider!
Eg fr kompansere med levande lys i lykta, og trste meg med at det faktisk er snart pske.. Sjlv om det er ein halv evigheit til.
D skal me koke kakao p thermos, pakke appelsin i sekken, setje oss i snhaugen i hagen kose oss..
vera ekte nordmenn med bremlua p!!



HAPPY HIPPO!!

Der var den morroa over..

Ein gr og gler seg i vekesvis.. , det vert s stas med jul!
Folk flest stressar til dei vert omtrent sengeliggjande, s kjem jolekvelden omsider. Me et mat, pnar pakkar. S er det berre g legge seg, gle seg i ei veke til nyttrsfeiringa!
D er det p'an igjen med middag, og venting.. vente p rakettane. Vente p at det pip inn den same masseproduserte tekstmeldinga p mobiltelefonen, fr 15 forskjellige avsendarar.
Pang pang, og s vart den kvelden over og.

Kall meg gjerne pessimist. Kall meg hjartelaus som tek s lett p dette med jul.
Klart jula kan vere aldeles strlande! Familiar kring heile norge samlast for nyte juletida.. Klart det er hyggeleg!
Men eg meinar jula er oppskrytt!
Eg likte jula mykje betre d eg var lita.. D var det verkeleg stas.
No er eg ikkje fullt like begeistra.
Men til neste r skal eg skjerpe meg! D er minimannen s stor vorten at han fr ei heilt anleis oppleving av denne tida han og, og d skal mor i huset gjere ALT for at han fr oppleve den julegleda eg hadde d eg var bittelita og ikkje visste om hverken krig eller fred eller religion eller politikk og snn.

Er han ikkje fin?

Det einaste som kan minne om jul her i huset no, er adventstaken som str att i glaset. Eg klarte ikkje pakke han ned enno - eg er d ikkje fullstendig blotta for flelsar. (Berre juleglede..)
Men resterande nissar, englar, juletre osv. er fint nedpakka i kassen sin, der dei skal liggje og godgjere seg til neste jul.
No nyt me dagane med ein gradestokk som berre viser omlag -2minusgrader, og strekker oss s lange me er mot vr og sommar, og mange fine dagar her p tunet.
Har det ikkje vore kaldt nok for ei stund no?

GODT NYTT R alle saman - fyll det med hugnad!

Aa, kor du er fager min hugnad
bortanfor oss, i det skimta
i ei uventa glenne i skogen, i det som dreg
forbi dei blinda augo vre, blinda
av det veldige

det namnlause, det som teier
p tusen tungeml, som ein storm.
Eplet
som dunsar i bakken framfor ftene vre,
vekta
av eit nyfdt barn mot hendene,
den uventa
meininga som bryt seg gjennom oss,
sorgfritaket
den forsiktig oppreiste kroppen,
omlinda
av det ufortente og verden tilgir oss grnt
enda ein gong, kor du er fager.

Ikkje ein spurv til jorda
heller ikkje du
min hugnad.

Hangin' in there!

video:kman

Sjarmtrollet! Han er framleis ein blid kar 23/7, slik som over - d me var p juleshopping for ei tid tilbake.

..Dag 7, eg vil sei dette forsket mitt gr over all forventning.
Eg var veldig nre i gr kveld. Poden hadde sovna s godt i senga si, sex & the city filmen byrjar p tven, eg sjenka meg eit halvt glas raudvin - og eg gjekk faktisk s langt at eg spurde naboen. Men neida, jaggu lot eg vera.
Men det var faktisk berre den vetle halvtimen, eller har det gtt veldig greitt. Heile veka. YES!! S igjen - eg har trua.

Dagen idag starta eg med ta ein svingom p stovegolvet ilag med den vetle grne dragen. Den vetle grne dragen som no ligg midt p stovegolvet med s sei nakne fotar - berre ein heimestrikka ullsokk p hgre fot. Snart har han vel drege av seg den og, kjenner eg han rett.

Det er ikkje mangel av leiker p golvet rundt han, men s sei heile dagen i dag har det mest interessante vore eit hrband eg har knytt knute p midten p.
Sm barn, s uendeleg store gleder.
Morro sj.

New attempt!

Eg forstr ikkje kvifor eg ikkje har forskt det fr - Nicotinell tyggegummi -
eg meinar, klokka er godt over barne-tv tid, og eg er langt mindre hysterisk enn eg hadde forventa.
Hyrtes nok for enkelt ut. tyggis liksom! Abstinensane er ikkje ikkje-eksisterande, men overlevbare, iallefall forelpig. Kjenner meg litt spend p dagane framover, men nr frste dagen gr spass bra, s kan ikkje dei andre bli s mykje verre.
Eg har trua!! Og eg er p jakt etter ergometersykkel ;) hihii..
Konklusjon dag 1:
I can go... *dam dam dam* with the flow.. *nana na na nana!*

...To be continued...




Lite skal til..

..for freshe opp litt!
Eg har verkeleg nden over meg for tida. Litt smdulling p kjkkenet, der eg har laga nye tekstil"lokk" til norgesglasa mine. Bl/kvit rutete med gamalgrne silkeband kring. Eg har g dekorert kaffeglaset mitt i same stoff, s her str ingenting p tilfeldigheitane.
Babyalbumet har eg lenge tenkt p, det er s mykje smtt som skal gjerast - men ogs det har ftt seg ein real oppfriskning no! Godt vera i rute, spesielt sidan det eigentleg berre er morro nr ein frst set i gang.

Eg nemde i gr ei bukse eg har shina litt opp, her er resultatet:


Fr kjedeleg utgangspunkt - til rompelapp - til knelappar - ferdig!


Her viser modellen stolt fram rompa si i den nye kledninga ;)

GULLGUTT!!

Fy flate, eg m berre f sei det, for ein snill unge han er.
Klokka nrmar seg 22.00, han har sove som ein stein i nesten 2 timar alt. Her sit eg, p ein heilt vanleg onsdagskveld - tek ein cider, og oppdaterar meg p verdas nyhende - og les litt om kva erfaringar andre smbarnsforeldre har.. h, eg prisar meg lukkeleg - kor heldig eg har vore.
Tek meg sjl i tenke litt p, er ungar s forskjellige? Kor mykje har det eigentleg gjere med korleis foreldre gjer ting? Klart rutinar er bra - og dei har me godt innkyrde, men skjnnar dei s mykje s tidleg? Eg meinar.. er oppdragelsen allereie i full gang?

Det er s mykje problem folk har. S mykje sm ting, som vert s store - for det er jo S lite ein kan gjera med dette. Ein kan ikkje fortelje ein unge p 3-4-5-6 mnd at han ikkje skal gjere ditt, eller at han m gjere snn for d vert ting s mykje betre.. Det fungerar berre ikkje.
Ein lyt prve og feile, men det er diverre ikkje alltid det finns ei lysing.
Der er; ammeproblem, vil ikkje ha graut, nei nei nei, sm tassar som har bestemt seg for vakne annankvar time heile dgnet (skal tru ein blir susen i hovudet til slutt.. gaaad...), allergi, babyar som ikkje legg p seg, babyar som legg p seg FOR mykje, og ikkje br ha s mykje mat som dei eigentleg vil - men som blir RASGALEN om han/ho ikkje fr ligge sutte p puppen 24/7.

Foreldre som er overhysterisk, er eit heilt anna tema eg tenkjer mykje p - neeei! Ikkje g opp den bakken! Du kan vrikke foten/ ramle p rumpa/ f eit skrubbsr.
Ikkje g der, det er glatt. Sjlv om du er ute, det er vinter, du har bobledress, hue og vottar p - men du m d skjnne at du kan f eit blmerke!
Eg ler litt inni meg - men eg tykkjer det er ei skummel utvikling og..
Nr eg var lita jente, sprang me i berg og bakkan i timesvis, utan at nokon eigentleg visste kvar me var. Men slik var det d, slik er det ikkje no lengre.
Eg skal ikkje sitje her seie at eg er nokon ekspert p barneoppdragelse, tvert om! Korleis kan eg vera det? Eg har d ikkje hatt ungar fr. Men eg kan sei korleis eg ser p ting no.
Og at eg undrar p korleis eg kjem til verta med mini nr den tid kjem at han skal ut utforske, utan at eg skal vera med. Det blir passe spanande sj, du ;)

Ps.
Foressten s er han jo ikkje akkurat liten lengre.. p mndag, alts for 2 dagar sidan, hadde han sin frste bursdag. Eit heilt halvt r, vart han! Eg kan ikkje begripe at han allereie er 6 mnd gamal! Utruleg...
Idag fekk han graut for frste gong.. og han digga det!
Eg m f gjenta - og understreke at eg VEIT kor heldig eg er. Han et som han skal, han smiler og ler og pratar, han sv godt heile natta, og jaggu digga han graut og!
Fr berre hpe at han ikkje snur tvert om og vert ein liten tverring.. jaja. Skal d takle det og, MEN -

Eg nyyyyyyyyt han no. Tru du meg!

Ps.Ps.
Eg har fresha opp ein strikkebuksa til Kasper idag. Strikka litt, sydd litt - og no er ho passe gyal!
Prve f lagt inn bilete i morgon :) Until then...

Livets gang, med smtt og stort..

Ja, me er her. Tek berre litt tid nokre gonger, komme p at ein faktisk har ein blogg ta seg av..
Sidan sist har vinteren vore her - eit par dagar, og reist igjen.. I kveld viser gradestokken 4 minusgrader, men graset er grnt som aldri fr. Kan vel ikkje forvente anna heller, me er jo berre i november mnd, og den vetle snen som kanskje kjem, kjem vel ikkje fr godt over nyttr.
Men me kosar oss! Med bde minusgrader, og plussgrader - og akkurat p grensa. Ved har me nok av, varme klede har me nok av, og frisk luft er berre rett utom inngangsdra. For ein luksus, h?

Bilde: Daglegdags moro

Livet behandlar oss til tider litt flt, men heldigvis skjnar ikkje smtten det enno - s han har det som plomma i egget. Mange tankar breiar seg derimot for meg, bittelitt dumme tankar, men aller mest positive. Takk lov!
- jammen er eg mor til ein liten kntt p snart eit halvt r.
Tida har gtt ufatteleg fort - heilt uuuufatteleg fort! Men heldigvis tok det ikkje lange tida fr eg bestemte meg for berre kose meg, og nyyyyte. Og det har eg gjort.
Fy sren kor eg diggar vetle K-man. Klart eg vert oppgitt til tider, det er s mykje som skal gjerast. Men det er alle desse sm tinga som gjer det heile s borti natta verd det!
Vetlemann som rullar seg rundt som berre det.. eg hugsar enno frste gonger han snudde seg, no er han jo reine rullatoren!
Vetlemann som sparkar i lufta med dei sm ste fotane sine.. berre flje med p at han no har funne ut at dei heng fast. At det er hans eigne. Som han leikar seg med - s sparkar han dei vekk, s vert han sint fordi han ikkje heilt skjnar kor dei vart av, s finn han dei att.. og gliser det vetle tannlause gliset sitt!
Vetlemann klr litt i tennene sine og... meir og meir kvar dag, verkar det som. Men heldigvis finns bde Dentinox, mammas fing og diverse leiker som er gode eta p. Hurra for dei! Hpar likevel det snart kjem ei tann, slik at han slepp bli s trytt og sliten av denne forbaskare klinga. Fysj fysj, stakkars liten.

Tenk at det er eit halvt r sidan den dagen d eg lg p St.Olav's - og eg fekk sj han for frste gong.
Villt!
S mykje som har skjedd p kort tid, og s mykje som kjem til skje framover.. Bde med han, meg sjlv - og det rundt oss. Kven kan f.eks. sp korleis liva vre er enno eit halvr fram i tid?
Vanskeleg seie.. Men forandringar vert det nok, p den eine eller andre mten. Men kva, det kan berre tida vise.



Bilde: Trillekos

Husqvarna 2000, I love you!



Eigentleg er dette mamma sitt klenodium, men eg likar tenkje p ho som bittelitt mi og. For eg er s glad i ho.
Spesielt designet.
Sjekk den hrlege fargen! NAM!

Idag har me sydd gardiner, for endeleg fann eg det stoffet eg har leita ein evigheit etter.. sklart ingen annan plass enn p loppis. Loppis er stas! Der finn ein alt mogleg. Butikkane no til dags er jo berre elendigheit, om ein tenkjer slik p det. Eg har eit gamalt hus, med eit bittelite vedhus p tunet. Eg kan d ikkje hengje opp svarte gardiner med kinateikn p der - hyrt slikt fjas. Nei - re vre loppemarkedet! Basta bom..

Les mer i arkivet Juli 2015 Februar 2014 Januar 2014
hits